20 Ekim 2010 Çarşamba

BABALAR DİKKAT!!! ÇOCUĞUMUZ BÜYÜYOR

Allah nasip ediyor bir bakmışsınız baba olmuşsunuz. Ufacık , tefecik bir bebek sizin canınız oluvermiş bir anda hayatınız değişivermiş..Genelde çocuğun bez bağlama , kıyafetini değiştirme ,banyo vs anneler ilgilendiği için  bir baba olarak genelde gözlemci ve yardımcı konumunda oluyoruz. Bebek 1 -2 aylık civarında oluyor baba olarak onu taşıma, yıkamada yardımcı, arada pişpişleme, beşiğini
 sallama gibi ufak görevlerle devam ediyoruz. Bebek yavaş yavaş büyümesine rağmen onla çok fazla bir şey paylaşamadığınızdan o hala gözümüzde küçük olarak kalabiliyorSonra diş çıkarması, emeklemesi derken yaşına giriyor. Bir kaç kelime anlatmak istiyor size. Ve 15 aylık olduğunda birde
  bakmışsınız çoğu şeyi anlamayı bazı kelimeleri çıkarmaya başlıyor. Şu an kızım 19 aylık ben artık onu takip edemiyorum inanın. Aslında her akşam ve hafta sonu birlikteyiz ancak her gün yeni keşiflerine şayit oluyorum. Artık akşam çöp vermeye beraber kapıya çıkıyoruz. Ben poşeti veriyorum oda küçük bir peçeteyi çöpe atıyor
 . Bazen balon şişirirken bakıyorum ağzına almış balon şişirmeye çalışıyor. Bıcı bıcı deyince hemen banyoya doğru koşup üstünü çıkarmaya çalışıyor. Uçak görüyor havada uça diye beni dürdürtüyor.  Geçen markete gittiğimde para vermesini öğrettim, Artık parayı ona uzattırıyorum. Ben şarkı mırıldanıyorum, oda mırıldanıyor. Bir yaşı civarındayken başladığımız ali babanın  çiftliği şarkısına ben kuzuları var diyorum o nakarata me, me diyor. Hele çizgi filmi kayyu su nun  sesini duyunca televizyon karşısına geçmesi inanılmaz. Gece yatarken duvara yansıyan ışıklı  oyuncağını  (aydedesini) takip ederek uyuması çok keyifli. Gece bahçesi çizgi filmindeki igıl pigıl, tombilibu karakterlerini tanıyor ve gösteriyor. Kumandayı öğrenmeye çalışıyor başka
 kanala basıp değiştiriyor. Hatta kapama düğmesini keşfetti kapatmaya çalışıyor..Gözlüğümü çekmek istemesi ise benim için işkence, çaktırmadan gözlüğüme asılıyor bayağı bir mücadele vermek durumunda kalıyorum. Yani beraber bir şeyler yapmaya çalıştığımızda kızımın bir anda büyüdüğünün farkına varıyorum
. Düşüncemiz biraz daha büyüsün ben onla ne oyunlar oynayacağım gibi şeylerden öte gitmiyor. Zaman ilerliyor ve bebek bir anda 5-6 aylık oluveriyor.

 Yani kısacası küçük çocuğu olana babalara çağrım..Farkında değiliz çocuklarımız bir anda büyüyor. Onların yürümesi , konuşması ,oyuncakları kavraması ve daha nice anlarını gözden kaçırmamalıyız. B u süreçte çocuğumuzun keşiflerine yardımcı olalım, Onlarla bir şeyler paylaşalım. Bazen sabırlı olmuyoruz inanın biraz dikkatle çocuğumuzun neler yapacağına katkımız olabilir. Çocuğun yaptığı  öğrendiği farklı şeyler  genelde anneler tarafından ortaya çıkıyor. Bunun tek sebebi babalar biraz hazırcıyız sanırım ondan. Anneler kadar olamasakda gayret içinde olmalı çocuğun geçim ve beslenme sorumluluklarınıın dışındada çaba sarfetmeliyiz. Çocuğumuzun tarihi anlarını kaçırmamak için, onlarla zaman geçirmeli ve fotofraflarla da süslemeliyiz bu anları. Çünkü bu güzel anları kaçırmanın telafisi yok diye düşünüyorum. Tüm annelere de gösterdikleri olağanüstü gayret için teşekkür ediyorum..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder