11 Kasım 2010 Perşembe

ON YAŞINDAKİ ÇOCUK BANA İYİ AKŞAMLAR KOMŞUM DEDİ!

İnsan büyükşehirde yaşıyorsa ve de özellikle on-onbeş katlı binalarda ikamet ediyorsa farkında olmadan bazı paylaşımlardan uzak kalıyor. Neredeyse bir  mahallenin toplandığı bir apartman, çok kalabalık olmasına rağmen insanlar için yalnızlığada dönüşebilmektedir.  Belki farklı illerden, kültürlerden gelen insanların uyum sıkıntısı veya güven kaynaklı  olsada komşuluk ilşkileri bu kadar da zayıf olmamalıdır.

Mevzuyu çok uzatmadan bahsetmek istediğim, yedi yahut  sekiz ay önce üst katlardan birindeki benden on yaş civarı büyük bir abimizle merhabalaşıyoruz. Sağolsun beni her gördüğünde yüzü gülüyor bir şeyler konuşmak istiyor.Tabiki ben de onu görünce bu hisleri yaşıyorum.

Bu abimiz ilk zamanlardan beri beni gördüğünde nasılsın komşum, ne yapıyorsun komşum diye sesleniyordu. Aradan zaman geçmesine rağmen yine görüştüğümüzde komşum merhaba, ben de ona siz nasılsınız gibi karşılık veriyordum. Zaman zaman yine karşılaşırken komşum nasıl hava iyi falan gibi sohbet devam..Ancak ikimizde belki birbirimizden bekler misali, yada çekinerek birbirimizle resmi tanışıklık yapmadık. Birbirimizin isimlerini öğrenmedik. .

Bir gün yine dışarda bu komşumuzu gördüm yanında da on-onbir yaş civarı oğlu vardı. O beni gördüğünde gülümseyerek komşum günaydın dedi bende karşılık verdim. O gün tesadüf, bir kaç saat sonra yine markette karşılaştık ve beraber döndük. Tabiki markettede komşum nasılsın demişti. Siteye beraber döndükten sonra asönsörle yukarı çıkmaya başladık ve sekizinci katta ben ineceğim onlar da devam edecekti. Bizim kata geldik ve tam ben iyi akşamlar diyecekken onbir yaşındaki oğlu saf  ve masum bir şekilde komşum iyi akşamlar dedi. O an şoke oldum. Çocuğun bana  iyi akşamlar komşum demesi hem güzel hemde düşündürücü idi. Çünkü çocuk, komşu aşağı, komşu yukarı dendiğini bilmeden belkide ismimin komşu olduğunu düşünerekten iyi akşamlar demişti. Yani söylenecek çok şey yok yeni nesili biz yetiştiriyoruz. Paylaşmayı öğrenmeden, selamlaşmayı bilmeden hele komşusunu tanımadan yetişen bir gençlik geliyor. Hadi bakalım hayırlısı diyerekten..
Bu arada birde sevindirici taraf, komşum diye hitabeden abimiz bana şayet bilader nasılsın diye hitap etmiş olsaydı, neyse yine şükür diyelim

1 yorum:

  1. artık !komşu komşunun külüne muhtaç' değilki selam versin, halini hatırını sorsun.
    taner

    YanıtlaSil