29 Kasım 2011 Salı

MUHTEREM HOCAYA SÖZ VERDİM AYAK OYUNLARINA TÖVBE

Kolay değilki be, yıllardır böyleyim ben.  Daha çocukken başladım.  Elimizden tutan olmadıki bizi güzel yerlere götürsünler,  eğlendirsinler. Biz tatil nedir, yüzmek nedir , hatta bisiklet nedir bilemedik ki. Dedim ya kendim isteyerek mi oldu sanki.  Çocuktum büyüklere özendim bende bulaştım bir kere, bırakılmıyorki öyle he deyince. İnsan buna başlayınca sonunu düşünmüyor. Zaman zaman alınan darbeler insanı tökezletsede tekrar başlıyorsun. Hep bir mücadele hep bir mücadele  devamlı stres altında oluyorsun.
Çoğu zaman köşe bucak koşup, kaçıyorsun. Ona çalım buna çalım nereye kadar. Karşıdakilerde de nefis var adamı ters köşeye yatırınca  seni gözüne kestiriyor sıkıştırdığında sakat bırakacak muhtemelen . Geçenlerde  beynen ve bedenen yorulduğumu hissettim. Ve sonunda beyaz önlüklü muhterem hocayla görüştüm. Bana çıkarı yok bırakacaksın, tövbe edeceksin, hatta zihninden bile geçirmeyeceksin dedi.  Yoksa iki cihandada  işin zor demez mi.
Söyleyen de sıradan biri değilki yılların profösörü. E kadere boynumuz  kıldan ince söylenecek bir şey yok tabi.Yani anlayacağınız doktorumun sayesinde çocukluktan beri içinde olduğum futbolu bıraktık anlayacağınız. Artık elle oynanan oyunlara sardım. Hatta arada sırada Bowling de kupa bile alıyorum.
Yani ben ayak oyunlarını bıraktım anlayacağınız.  Bence sizde bırakın derim.
Yazan Can istanbullu

3 yorum:

  1. Merhabalar,
    Blogumda yorumlarda bulunduğunuz için teşekkür ederim. Tanıştığımıza memnun oldum.

    YanıtlaSil
  2. Ayak oyunlarını bırakma konusu tamam ama ayakla oynanan oyunlar konusunda aynı şeyi söylemeyeceğim.

    YanıtlaSil
  3. Espri bir yana, Futbol bambaşka..Kesinlikle katılıyorum, ve de futbolu oynayan arkadaşların haftada bir düzenli oynaması gerektiğine inanıyorum..

    YanıtlaSil